‘Tractaat over licht’ van Christiaan Huygens is een wetenschappelijk tractaat dat werd geschreven aan het eind van de 17e eeuw. Het werk gaat dieper in op de eigenschappen van licht, met aandacht voor fenomenen als reflectie en breking, en bevat belangrijke observaties over het ongewone gedrag van IJslandse kristallen. Huygens streeft ernaar om het gedrag van licht te verklaren op basis van principes uit wiskunde en experimentele bevindingen, waardoor zijn uitleggingen reflecteren de wetenschappelijke inzichten van zijn tijd. In het begin van het tractaat wordt de motivatie van de auteur voor het schrijven van dit werk beschreven, evenals de context waarin zijn bevindingen werden gepresenteerd – namelijk aan de Koninklijke Academie van Wetenschappen in Frankrijk. Huygens stelt dat zijn onderzoek is gebaseerd op zowel logische redeneringen als empirische observaties, en uitdrukt de wens om misverstanden over de verspreiding van licht te wegnemen. Hij bespreekt hoe licht wordt gezien als een soort beweging van ‘etherele stof’, kritiseert eerdere theorieën en legt de basis voor het onderzoek naar de principes van de rechthoekige verspreiding, reflectie en breking van licht. Uiteindelijk leidt dit tot een gedetailleerde bestudie van de unieke eigenschappen van IJslandse kristallen. De discussies in het tractaat vormen de voorwaarde voor het verkennen van optische fenomenen en het nastreven van wetenschappelijke waarheid.