Christiaan Huygens tarafından yazılan “Işık Üzerine Deneme”, 17. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış bir bilimsel eserdir. Bu çalışma, ışığın özelliklerini incelemekte olup; yansıma ve kırılma gibi olaylara odaklanmakta ve İzlanda kristallerinin alışılmadık davranışları hakkında önemli gözlemler yapmaktadır. Huygens, ışığın davranışını hem matematikten hem de deneysel kanıtlardan yararlanarak açıklamayı amaçlamış ve bu açıklamalar o dönemin bilimsel araştırmalarını yansıtmaktadır. Eserin giriş bölümünde, yazarın yazma motivasyonu ve bulgularının hangi bağlamda sunulduğu (özellikle Fransa Kraliyet Bilim Akademisi’ne) anlatılmaktadır. Huygens, çalışmasının temelini hem mantıksal çıkarımlara hem de ampirik gözlemlere dayandırdığını belirtmiş ve ışık yayılımıyla ilgili yanlış kavramları açıklığa kavuşturma arzusunu ifade etmiştir. Işığın “eterik maddenin hareketi” olarak algılanmasını eleştiren Huygens, önceki teorileri değerlendirmiş ve ışığın düz çizgide yayılması, yansıması ve kırılması ilkelerini incelemek için gerekli temeli atmıştır; sonunda da İzlanda kristallerinde gözlemlenen benzersiz özellikler üzerine ayrıntılı bir araştırma yapmıştır. Bu tartışmalar, eserin optik olayları incelemesi ve bilimsel gerçeğin aranması sürecinin temelini oluşturmaktadır.