تفسیر نامه به گالاتیان اثر مارتین لوتر، اثری الهیاتی است که در اوایل قرن شانزدهم نوشته شده است. این اثر تفسیر دقیقی از نامه سنت پولس به گالاتیان ارائه میدهد و بخصوص بر آموزه «تبرئه انسان تنها با ایمان»، که یکی از اصول اساسی الهیات لوتری است، تمرکز دارد. این تفسیر هم به عنوان دفاعی از آموزههای پولس در برابر کسانی که قصد منحرف کردن آنها را داشتند، و هم به عنوان بررسی پیامدهای ایمان به مسیح بر رستگاری انسان عمل میکند. مقدمه این تفسیر زمینهساز بررسی لوتر درباره موضوعات کلیدی نامه پولس است؛ لوتر با توضیح زمینه و پیشینه نگارش این نامه شروع میکند و تأثیر آن دسته افرادی را که با نسخهای منحرف از انجیل به ایمانداران گالاتیان چالش میکردند و بر پایبندی به شریعت تأکید میکردند، تشریح میدهد. او همچنین اهمیت اقتدار پولس به عنوان یک رسول را برجسته میکند و تأکید میکند که آموزههای او از طریق وحی از عیسی مسیح به دست آمدهاند. لحن لوتر در این اثر پرشور و فوری است؛ او خطرات گم شدن از اعتقادات بنیادین مسیحیت را به شدت تأکید میکند. بنابراین، مقدمه این تفسیر زمینهای مناسب برای درک ماهیت ایمان، لطف الهی و تأثیر انجیل هم بر ایمانداران فردی و هم بر کل کلیسا فراهم میکند.