نامهای باز درباره ترجمه اثر مارتین لوتر، اثری الهیاتی است که در اوایل قرن شانزدهم، در دوران اصلاحات مذهبی نوشته شد. این کتاب به عنوان دفاعی از ترجمههای لوتر از کتاب مقدس به زبان آلمانی منظور گرفته شده است؛ هدف اصلی آن، پاسخ به انتقادات مقامات کاتولیک درباره تفسیرهای لوتر از آیات کتاب مقدس بود. این متن به چالشها و مسئولیتهای ترجمه متون مقدس، بهویژه درباره مسائل الهیاتی جنجالی مانند «نجات انسان تنها با ایمان»، میپردازد. لوتر در این نامه به پرسشهای یکی از دوستانش درباره انتخابهای ترجمهای خود، بهویژه استفاده از واژه «تنها» در نسخه خود از آیه رومیان ۳:۲۸، پاسخ میدهد؛ او استدلال میکند که تنها ایمان، عامل اصلی نجات مسیحی و ضروری برای منتقل کردن معنای هدفگذاریشده توسط قدیس پولس است. لوتر بر اهمیت استفاده از زبانی قابل فهم برای گویندگان عام آلمانی تأکید میکند؛ نه اینکه صرفاً به ترجمههای کلمه به کلمه از زبان یونانی یا لاتین تکیه شود، زیرا چنین ترجمههایی ممکن است نامفهوم یا گمراهکننده باشند. تلاش پرشور لوتر برای اتخاذ رویکردی دقیقتر و صمیمانهتر در زمینه ترجمه، نشاندهنده باور او به این است که زبان باید به نیازهای مؤمنانی که خواهان درک و پیوستن به ایمان مسیحی هستند، خدمت کند. لوتر در سراسر این نامه، اقتدار و توانایی خود به عنوان یک مترجم را در برابر اتهامات مخالفانش دفاع میکند؛ همچنین تأکید میکند که درک صحیح از آیات کتاب مقدس، برای رفاه کلیسا حائز اهمیت فوقالعادهای است.