Martin Luther’ın “Galatyalılar Mektubu Üzerine Yorum” adlı eseri, 16. yüzyılın başlarında yazılmış bir teolojik çalışmadır. Bu eser, özellikle Lutheryen teolojinin temel ilkesi olan “yalnızca iman yoluyla kurtuluş” doktrinine odaklanarak, Aziz Paulus’un Galatyalılar Mektubu’nun ayrıntılı bir yorumunu sunar. Bu yorum hem bu öğretileri çarpıtmaya çalışanlara karşı bir savunma niteliği taşır hem de Mesih’teki imanın kurtuluş üzerindeki etkilerini incelemektedir. Eserin girişi, Luther’ın Paulus’un mektubundaki temel temaları ele almasının zeminini oluşturur. Luther, öncelikle Paulus’un yazısının arka planını açıklar ve Galatyalı inançlıları İncil’in çarpıtılmış bir versiyonuyla sorgulayan Yahudileştiricilerin etkisini detaylandırır. Ayrıca, bir elçi olarak Paulus’un otoritesinin önemini vurgular ve onun öğretilerinin İsa Mesih’ten gelen vahiylerle geldiğini tekrarlar. Luther’ın üslubu tutkulu ve acil bir nitelik taşır; Hristiyanlığın temel inançlarından sapmanın tehlikelerine dikkat çeker. Dolayısıyla bu giriş, imanın, lütufun ve İncil’in hem bireysel inançlılar hem de tüm kilise üzerindeki etkisini anlamak için bir çerçeve oluşturur.