„Ewolucja medycyny nowoczesnej” autorstwa sir Williama Oslera to seria wykładów przeprowadzonych na Uniwersytecie Yale w pierwszych latach XX wieku, a konkretnie w okresie lat 1910. Praca ta przedstawia kompleksowy historyczny opis rozwoju medycyny, odnosząc się do jej ewolucji od prymitywnych praktyk zrodzonych z superstycji i magii aż po racjonalne metody charakterystyczne dla współczesnej nauki. Osler analizuje wkład różnych kultur i epok, podkreślając rolę kluczowych postaci w rozwoju medycyny oraz wolny, często burzliwy proces osiągania bardziej systematycznego zrozumienia tej dziedziny. Na początku wykładów Osler omawia pochodzenie medycyny, sugerując, że narodziła się z instynktualnego współczucia ludzi względem siebie. Zwraca on uwagę na transformację świata, od pełnego wierzeń magicznych i interwencji boskich, do świata, w którym coraz większą rolę zaczynają odgrywać systematyczne obserwacje i empiryczne metody. W pierwszej części książki podkreśla się, jak starożytne cywilizacje, zwłaszcza egipska i babilońska, wpłynęły na wczesne praktyki medyczne, mimo że same były silnie pod wpływem superstycji. Za pomocą poetycznego języka i barwnych obrazów Osler przedstawia historię medycyny nie jako prosty rozwój technik, ale jako historię związaną z filozofią, etyką i ludzkim doświadczeniem.