„Małe powieści” Wilkiego Collinza to zbiór opowiadań napisanych w połowie XIX wieku. Ta antologia dotyka różnych tematów w świecie fikcji; każdy tekst pokazuje złożoność ludzkich emocji i relacji, często z elementami nadprzyrodznych lub tajemniczych zdarzeń. Pierwszy utwór, „Pani Zant i duch”, przedstawia samotnego wdowca pana Rayburna oraz jego córkę Lucy, którzy spotykają tajemniczą kobietę o imieniu Pani Zant – jej sytuacja skłania ich do eksploracji granic między rzeczywistością a nadprzyrodą. Narracja rozpoczyna się w momencie, gdy pan Rayburn prowadzi córkę na przechadzkę przez Kensington Gardens. Tam Lucy doznaje strachu, widząc bladą kobietę w żałobie; okazuje się, że to Pani Zant – wdowa w kryzysowym stanie zdrowia. Pani Zant przesycają wspomnienia o zmarłym mężu; doświadcza niepokojnych epizodów, które stapiają granice między rzeczywistością a nadprzyrodą. Im bardziej pan Rayburn interesuje się jej sytuacją, tym większą atmosferę napięcia rozwija się w opowiadaniu – pojawiają się tematy empatii, intuicji i potencjalnego zagrożenia.