«دوازده داستان و یک رؤیا» نوشته اچ. جی. ولز، مجموعهای از آثار ادبی است که به سالهای اواخر قرن نوزدهم میپردازند؛ این مجموعه شاهد توانایی ولز در داستانگویی خیالپردازانه و بینشهای طنزآمیزش است. این کتاب شامل دوازده داستان کوتاه است؛ هر یک از این داستانها دیدگاه منحصربهفردی درباره ماهیت انسان، فناوری و عناصر خیالی ارائه میدهند. این داستانها به موضوعاتی چون طموحات شخصی، کشفهای علمی و تقلبات سرنوشت میپردازند؛ شخصیتهایی مانند فیلمر، نوعی مخترع ترسو، در این داستانها حضور دارند و آرزوهای آنها پیامدهای غیرمنتظرهای به همراه دارد. در آغاز کتاب، شخصیت فیلمر معرفی میشود؛ این مخترع نادیدهگرفتهشده، در نهایت به خاطر اختراع یک دستگاه پروازی شناخته میشود. روایت این کتاب نگاهی به زندگی فیلمر میاندازد و مشکلات و تصورات جامعه درباره نبوغ او را به تصویر میکشد؛ همچنین طنز تقلبات سرنوشت را در اختراعی که فیلمر علاقهای به استفاده از آن ندارد، نشان میدهد. مسیر فیلمر با ترکیبی از عزم و ترس همراه بود؛ او با پیامدهای موفقیت خود و انتظارات ناشی از آن دست و پنجه نرم میکرد. این مقدمه، سبک نوشتاری ولز را به خوبی نشان میدهد؛ او در این کتاب واقعگرایی را با ایدههای تخیلی ترکیب کرده و خوانندگان را به دنیایی میبرد که در آن طموح و اضطراب با هم تلاقی میکنند.