‘Os meus amores: contos e baladas’ van Trindade Coelho is een verzameling korte verhalen die werden geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek behandelt thema’s als liefde, nostalgie en het leven op het platteland, en vangt de essentie van menselijke emoties vast door middel van verschillende verhalen en personages die een simpeler, pastorale levensstijl weerspiegelen. In de inleiding worden twee verhalen voorgesteld: ‘Idílio Rústico’ en ‘Sultão’, waarin elementen van het plattelandleven in Portugal worden beschreven. In ‘Idílio Rústico’ ontmoeten we Gonçalo, een jonge herder die zijn kudde leidt en terugdenkt aan een meisje genaamd Rosária; hun onschuldige band wordt duidelijk door hun speelse gesprekken en gedeelde dromen. De sfeer is vredig en idyllisch. In het tweede verhaal, ‘Sultão’, ontmoeten we Tomé da Eira, die een komische relatie heeft met zijn geliefde ezel Sultão. Het verhaal is vol humor en warmte en vertoont hoe Tomé met Sultão omgaat; dit zet de toon voor luchtige verhalen die thema’s als vriendschap en samenleving behandelen.