Trindade Coelho’nun “Os Meus Amores: Hikayeler ve Baladlar” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış kısa hikayelerden oluşan bir derlemedir. Kitap, aşk, nostalji ve kırsal yaşam temalarını ele almakta; daha basit ve pastoral bir yaşam tarzını yansıtan çeşitli hikayeler ve karakterler aracılığıyla insan duygularının özünü yakalamaktadır. Kitabın baş kısımlarında okuyucuya “Idílio Rústico” ve “Sultão” adlı iki hikaye sunulmaktadır; bu hikayeler Portekiz’deki kırsal yaşamın özelliklerini gözler önüne sermektedir. “Idílio Rústico”da genç bir çoban olan Gonçalo, sürüsünü yönlendirirken Rosária adlı bir kızı anımsar ve onunla yaşadıkları masum ilişkiyi şakalar ve ortak hayaller aracılığıyla ifade eder. Hikayenin atmosferi huzurludur ve idilik bir kırsal manzarayı tasvir etmektedir. “Sultão” adlı ikinci hikayede ise Tomé da Eira ile sevgili eşeği Sultão arasındaki komik ilişki anlatılmaktadır; hikaye mizah ve sıcaklıkla doludur ve Tomé’nin Sultão ile yaşadığı şakacı etkileşimler, arkadaşlık ve topluluk temalarını yansıtan neşeli anlatılar sunmaktadır.