‘Els camins del paradís perdut’ van Llorenç Riber is een verzameling legendarische verhalen die werden geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het werk bestaat uit twee afzonderlijke verhalen over de avonturen van Sint Brendan en zijn monniken op hun mystieke zoektocht naar het Paradijs. Hierin worden thema’s als spiritualiteit, geloof en de aard van goddelijke wonderen behandeld. In het openingsverhaal wordt Sint Brendan voorgesteld: een edele abt die wordt geïnspireerd door zijn neef Barint, die verhalen over miraculeuze landen vertelt, om het verloren Paradijs op te sporen. Samen met zeven uitgekozen monniken begint hij aan deze grote reis. Hun geloof drijft hen voort om een hemelse dimensie van het bestaan te ontdekken, gekenmerkt door spirituele rijkdom en goddelijk licht. Hun gesprekken, reflecties en beslissingen worden verweven met de legenden over de Tuin van Eden, waardoor lezers worden meegevoerd op een tijdloos avontuur waarbij fysieke en spirituele ontdekkingen samenvloeien. Dit legt de basis voor de bijzondere avonturen die hen te wachten staan.