„Els camins del paradís perdut” autorstwa Llorença Ribera to zbiór legendarnych opowieści napisanych na końcu XIX wieku. Zawiera dwa odrębne utwory, które opowiadają o przygodach świętego Brendana i jego mnichów w ich mistycznej drodze do Raju. W tych historiach poruszane są tematy duchowości, wiary oraz natury boskich cudów. Opowieść rozpoczyna się od przedstawienia świętego Brendana – cnotliwego opata, który postanawia szukać utraconego Raju po wizycji swojego bratanka Barinta, który opowiada historie o cudownych krainach. Razem z siedmioma wybranymi mnichami Brendan wyruszają w tę monumentalną podróż; ich wiara popycha ich do odkrywania niebieskiej strony istnienia, cechującej się duchową bogactwem i boskim światłem. Ich rozmowy, refleksje i decyzje są powiązane z legendami o Raju, wciągając czytelnika w bezczasową podróż, na której łączą się wyprawy fizyczne i duchowe, przygotowując grunt pod niezwykłe przygody, które ich czekają.