‘Els habitants de la lluna’ van Joseph Morató is een fictief werk dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek introduceert een groep personages uit het idyllische dorpje Planells en richt zich vooral op het leven van de prominente figuur Rafel Vilar, beter bekend als Barrabola, en zijn complexe relatie met zijn vrouw Carme. De sociale dynamiek onder de dorpsbewoners, doorspekt met humor en af en toe drama, draait om vriendschap, liefde en de uitdagingen die inherent zijn aan het samenleven in een gemeenschap. In het begin van het verhaal wordt een gedetailleerde scène beschreven: een groep personages komt samen in een schemerig verlichte ruimte voor een bijeenkomst van de ‘Habitants de la Lluna’. Ze voeren luchtige gesprekken over de interne organisatie van de groep, met name over het tijdstip van hun avondlijke bijeenkomsten. Personen als Terratrèmol en Fresques zijn zeer levendig in hun uitwisselingen; er zijn echter ook tekenen van onderliggende spanningen en persoonlijke bijzonderheden, waardoor een rijke verhaalstructuur wordt gecreëerd. Vervolgens komt het verhaal meer over Barrabola te liggen. Zijn verlangen naar Carme veroorzaakt innerlijke onrust bij hem. Terwijl een storm opkomt, wordt een levendig beeld van Barrabolas emotionele toestand gegeven. Dit belooft spannende ontwikkelingen in zijn zoektocht naar liefde en acceptatie, tegen de grappig chaotische achtergrond van het dorpsleven.