„Najlepsze opowiadania krótkie z 1921 roku” pod redakcją Edwarda J. O’Briena to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Antologia zawiera różnorakie historie, które ukazują charakterystyczne tematy i postaci amerykańskiej literatury tego okresu. Cel zbioru jest przedstawienie esencji życia współczesnego za pomocą zróżnicowanych stylów opowiadania oraz unikalnych elementów kultury tamtej epoki. Pierwszym utworem w antologii jest „Bratowie” Sherwooda Andersona – ponure opowiadanie o starcu na wiejsce, który uważa, że ma jakieś powiązania z mordercą mieszkającym w mieście. Lokalni mieszkańcy widzą tego człowieka jako osoby cierpiącej na halucynacje; on sam jest pochłonięty kwestiami rodzinnych więzi i relacji międzyludzkich, a jego historia splata się z historią problematycznego dyrektora fabryki, który dopuszcza do szokującego aktu przemocy. Kontrast pomiędzy tęsknotą starca za więzią z innymi ludźmi a brutalną rzeczywistością morderstwa podkreśla tematy samotności, tożsamości i złożoności relacji międzyludzkich, tworząc przy tym poruszający wstęp do analizy życia w Ameryce w tym transformacyjnym okresie.