„Dziesięć książek o architekturze” autorstwa Vitruwiusza Pollia to traktat o architekturze napisany w I wieku p.n.e. To kluczowe dzieło opisuje fundamentalne zasady architektury, obejmując tematy od urbanistyki i technik budowlanych po materiały potrzebne do realizacji projektów. Vitruwiusz chce przez ten tekst podkreślić znaczenie wiedzy z różnych dziedzin dla architektów, argumentując, że wszechstronna edukacja jest konieczna do skutecznego projektowania i budowy. Na początku tekstu Vitruwiusz wyjaśnia motywację swojego pisania, adresując się do cesarza Augusta i wyrażając chęć wspierania dobra publicznego poprzez swoje architektoniczne spojrzenia. Podkreśla też konieczność posiadania przez architektów szerokich znań, w tym z geometrii, historii, filozofii, muzyki i medycyny, aby móc skutecznie wykonywać swoją pracę. Dalej Vitruwiusz rozszerza opis fundamentalnych zasad architektury, omawiając porządek, układ, symetrię oraz ekonomię jako kluczowe elementy skutecznego projektowania budynków. Taki podstawowy wykład stanowi przygotowanie do bardziej technicznych rozważań, które pojawią się w kolejnych rozdziałach.