‘Over de psychoanalyse: vijf lezingen’ van Sigmund Freud is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven in het begin van de 20ste eeuw. In dit boek worden een reeks lezingen van Freud gepresenteerd, waarin hij de grondlagen en ontwikkeling van de psychoanalyse bespreekt, evenals de technieken en toepassingen ervan bij het begrijpen van psychologische aandoeningen als hysterie. Freud gaat dieper in op specifieke casestudies en therapeutische benaderingen, met name met betrekking tot de behandeling van hysterie en de onderliggende mechanismen van psychologische symptomen. In het openingskapitel spreekt Freud voor een divers publiek aan de Clark University. Hij streeft ernaar een overzicht te geven van de oorsprong en ontwikkeling van de psychoanalyse als een methodiek voor onderzoek en behandeling. Hij vertelt het verhaal van de patiënte van dr. Josef Breuer: een jonge vrouw die last had van hysterie, waarvan de verschillende symptomen volgens Freud voortkwamen uit traumatische ervaringen in verband met de emotionele stress die het zorgen voor haar zieke vader met zich meebracht. Freud wijst ook op de eerste uitdagingen die Breuer tegenkwam bij het begrijpen en behandelen van deze aandoening, en legt zo de basis voor het bespreken van belangrijke concepten als trauma, herinnering en de psychoanalytische technieken die uit deze vroege onderzoeken zouden voortvloeien.