„Religia Babilonii i Asyrii” autorstwa Theophilusa G. Pinchesa to naukowe badanie starożytnych politeistycznych wierzeń stosowanych przez ludzie z imperiów babilońskiego i asyryjskiego, napisane na początku XX wieku. Praca rozbiera złożoność ich religijnego systemu, obejmując około pięciu tysięcy lat historii, a także analizuje ewolucję bóstw, rytuałów oraz wpływ sąsiednich kultur, zwłaszcza judaizmu i późniejszego rozkwitu chrześcijaństwa. Wstęp do tekstu stanowi przybliżenie do religijnego krajobrazu starożytnego Mezopotamii oraz wyjaśnienie najważniejszych tematów, które będą rozwijane dalej w książeczce. Autor zaznacza dwie źródła tej religii – sumeryjsko-akadyjską i asyryjsko-babilońską – oraz istotę poszczególnych bóstw. Szczególnie podkreśla, jak w toku czasu panteony te łączyły się ze sobą, a także że modlitwa do określonych bogów kontynuowała się nawet po wprowadzeniu monoteistycznych religii. W tekście przedstawione są również kluczowe aspekty takie jak rola świątyń, święte teksty oraz fundamentalne mity, które miały wpływ na rozumienie istnienia przez ludzi starożytnego Mezopotamii. To umożliwia dalsze dogłębione badanie specyfiki religijnych praktyk babilońskich i asyryjskich.