‘The Promised Land’ van Mary Antin is een autobiografie die werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek beschrijft de ervaringen van de auteur als Joods meisje in Oost-Europa, voordat ze naar Amerika emigreerde. Ze vertelt op indrukwekkende wijze over haar jeugd in Polotzk, de uitdagingen die gepaard gingen met het behoren tot een gemargineerde gemeenschap, en de tegenstelling tussen haar opvoeding en de wereld om haar heen. In het begin van het boek introduceert Antin haar jeugdherinneringen; deze worden gekenmerkt door de tegenstelling tussen haar thuis in Polotzk en het verre Rusland. Ze reflecteert over hoe ze op jonge leeftijd de wereld begreep, inclusief de vreugden en angsten die gepaard gingen met haar Joodse identiteit. Met levendige anekdotes beschrijft ze de complexiteiten van het leven in een samenleving die haar gemeenschap uitsluit, evenals de warmte en veerkracht van haar familieleven. De opening van het boek zet prachtig de toon voor een verkenning van identiteit, behoren en de zoektocht naar vrijheid – thema’s die door het hele boek heen terugkomen.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/The_Promised_Land_(autobiography))