„Ziemia Obiecańa” Mary Antin to autobiografia napisana na początku XX wieku. W tym dziele autorka opisuje swoje doświadczenia z czasów dorastania jako dziewczynka żydowska w obszarach osiedlenia w Europie Wschodniej, przed emigracją do Ameryki. Zgrabnie relacjonuje o swoim dzieciństwie w Polocku, o trudnościach wynikających z należności do marginalizowanej społeczności oraz o kontrastach pomiędzy jej wychowaniem a otaczającym światem. Na początku książki Antin przybliża czytelnikom swoje dziecięce wspomnienia, które cechują się dualnością między domem w Polocku a odległymi krajanami Rosji. Reflektuje nad tym, jak wcześnie zaczęła pojmować świat, wliczając radości i strachi związane z jej żydowską tożsamością. Za pomocą barwnych anegdot pokazuje złożoności życia w społeczności, która odrzuca jej rodzinę, a także ciepło i odporność jej rodzinnego środowiska w ramach tych określonych granic. Taki początek książki pięknie przygotowuje czytelnika do rozmyślań o tożsamości, przynależności i dążeniu do wolności – tematach, które odgrywają ważną rolę w całym jej życiu.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_Promised_Land_(autobiography))