‘De nieuwe samenleving’ van Walther Rathenau is een filosofisch onderzoek dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het werk verkent de economische en sociale omstandigheden in Duitsland na de oorlog, en bestudeert de realiteiten van het socialisme en de herstructurering van de samenleving. Rathenaus inzichten beperken zich niet tot Duitsland; hij bespreekt principes die relevant zijn voor bredere maatschappelijke veranderingen in verschillende landen. In het openingskapitel worden de kwalificaties van de auteur toegelicht, waaronder zijn ervaring in de industriële en academische wereld; dit geeft zijn gedachten over sociale veranderingen meer geloofwaardigheid. Rathenau stelt provocerende vragen over de aard van een volledig socialiseerde samenleving en kritiseert de bestaande kapitalistische structuren. Hij stelt dat het echte doel van een dergelijke samenleving niet alleen is de eerlijke verdeling van rijkdommen, maar ook de afschaffing van klassenverschil en het bevorderen van menselijk ontwikkeling. Rathenau introduceert het concept dat een samenleving geen inkomsten moet toestaan zonder arbeid; dit legt de basis voor een dieper onderzoek naar zowel de materiële als de spirituele aspecten van maatschappelijke veranderingen. Het tonen in dit openingsdeel is serieus en reflecterend, waardoor lezers worden uitgenodigd om na te denken over de complexiteit van de sociale aanpassingen die nodig zijn in een post-revolutionair klimaat.