„Nowe społeczeństwo” Walthera Rathenau jest dziełem filozoficznym napisanym na początku XX wieku. Praca ta bada gospodarcze i społeczne warunki w Niemczech po wojnie, analizując rzeczywistości socjalizmu oraz procesy restrukturyzacji społeczeństwa. Zdania Rathenau nie ograniczają się wyłącznie do Niemiec – autor rozpatruje zasady stosowane w różnych krajach podczas transformacji społecznych. W przedmówie do książki prezentuje swoje doświadczenie z branży przemysłu i nauki, co dodaje wiarygodności jego argumentom na temat reform społecznych. Rathenau postawia prowokacyjne pytania dotyczące natury w pełni socjalizowanego społeczeństwa oraz krytykuje istniejące kapitalistyczne struktury. Sugeruje, że prawdziwym celem takiego społeczeństwa nie jest jedynie sprawiedliwe rozdzielanie bogactwa, ale likwidacja klasyfikacji społecznej i promocja rozwoju człowieka. Autor wprowadza koncepcję, zgodnie z którą społeczność nie powinna dopuszczać istnienia dochodu bez pracy, co otwiera drogę do dalszego badania materialnych i duchowych aspektów zmian społecznych. Cały ten rozdział ma poważny i refleksyjny ton, zachęcający czytelników do zastanowienia się nad złożonością potrzebnych transformacji w kontekście po rewolucji.