‘Bibliomanie in de Middeleeuwen’ van F. Somner Merryweather is een historisch verslag dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek onderzoekt thema’s als boekenverzameling en de eerbied voor literatuur in de Middeleeuwen, met nadruk op de monastieke cultuur, de boekproductie en de personen die betrokken waren bij het behouden van teksten. Het doel is om het misverstand te wegnemen dat de Middeleeuwen een tijdperk van gebrek aan intellectuele activiteit zouden zijn geweest, en om de rijke bibliofilische tradities uit die tijd te benadrukken. In de inleiding wordt de dominante historische vertelling belicht die de Middeleeuwen beschrijft als een periode van onwetendheid en bijgeloof. Merryweather pleit voor een genuantere begrijping van deze tijd, waarbij hij aangeeft hoe monniken met enthousiasme boeken verzamelden en veel moeite deden om kennis te bewaren door transcribering en verluchtting van manuscripten. De inleiding biedt ook context voor de rest van het boek, waaronder een discussie over de rol van monastieke bibliotheken, de invloed van religieuze instellingen op het alfabetisme en de ontwikkeling van een passie voor boekenverzameling en -beveiliging – wat hij ‘bibliomanie’ noemt. Het verhaal bevat anekdotes en details die de culturele betekenis van boeken en leren in deze vaak negatief bekende historische periode illustreren.