„Bibliomania w średniowieku” autorstwa F. Somnera Merryweathera to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. Praca zajmuje się tematami kolekcjonowania książek oraz poważania dla literatury w średniowieku, z szczególnym akcentem na kulturę monastyczną, produkcję książek oraz postaci udzielające się w ochronie tekstów. Celem jest rozwikłać mit o braku intelektualnej aktywności w średniowieku, podkreślając bogate bibliofiliczne tradycje tego okresu. Wstęp do tekstu przybliża dominującą w historiografii narrację, która przedstawia średniowiek jako epokę ignorancji i superstycji. Merryweather przekonuje o konieczności bardziej zróżnicowanego postrzegania tego okresu, wskazując na entuzjazm mnichów dla książek oraz na intensywne działania podejmowane przez nich w celu zachowania wiedzy poprzez transkrypcję i iluminację tekstów. Wstęp daje kontekst do całości tekstu, obejmując dyskusję o znaczeniu monastycznych bibliotek, wpływie religijnych instytucji na poziom czytalności oraz rozwoju zamiłowania do kolekcjonowania i ochrony książek – co autor nazywa bibliomanią. W toku narracji prezentowane są anegdoty i szczegóły ilustrujące kulturowe znaczenie książek i nauki w tym często krytykowanym okresie historii.