‘M. Fabi Quintiliani institutionis oratoriae liber decimus’ is boek X van een twaalfdelig leerboek over retoriek dat rond het jaar 95 na Christus werd gepubliceerd. Het werd geschreven onder de repressieve heerschappij van keizer Domitian, toen politieke oratie was uitgedoofd en corruptie bloeide. Quintilians werk trachtte de oude idealen rond retorische opvoeding nieuw leven in te blazen. Het manuscript was gedurende eeuwen verloren gegaan, totdat het in 1416 werd gevonden in een kerkers van een Zwitsers klooster. Dit veroorzaakte grote opwinding onder de renaissance-humanisten, die sinds 600 jaar alleen fragmenten van het boek kenden.