„Folklór jako nauka historyczna” autorstwa George’a Laurence’a Gomme jest publikacją naukową napisaną na początku XX wieku. W tym dziele badany jest złożony związek pomiędzy historią a folklorem, argumentując się, że folklor może dostarczyć istotnych informacji o psychologicznym, społecznym i kulturowym rozwoju ludzkości. Poprzez różne przykazy i analizy autor chce pokazać, jak folklor stanowi cenną pomoc w zrozumieniu wydarzeń historycznych i struktur społecznych. Wstęp do tekstu zakłada podstawę dla badania folkloru jako autentycznego źródła informacji o przeszłości, odnosząc się do powszechnego sceptycyzmu historyków wobec jego wartości. Gomme zwraca uwagę na luki w tradycyjnych narracjach historycznych i podkreśla, że folklor może je wypełnić, przechowując informacje o codziennym życiu, lokalnych zwyczajach oraz wydarzeniach istotnych, które często pozostają bez uwagi w oficjalnej historii. Proponuje on, aby badacze włączali folklor do swoich badań historycznych, co umożliwi zrozumienie przeszłych społeczności w bardziej kompleksny sposób – przykładem tego jest bogata tradycja dotycząca „sprzedawcy ze Swaffham”. To doskonały przykład tego, jak lokalne legendy mogą zawierać istotne informacje o historii i pomagać w złączeniu folkloru z oficjalnymi źródłami historycznymi.