„Umysł, ruch i monizm” autorstwa George’a Johna Romanesa to filozoficzne dzieło napisane w końcu XIX wieku. Tekst zajmuje się złożoną relacją pomiędzy umysłem, ruchem a koncepcją monizmu, przywołując różne filozoficzne punkty widzenia, w tym spiritualizm i materializm. Przez pryzmat naukowy Romanes bada fiziologiczne podstawy procesów umysłu i przedstawia monistyczne spojrzenie, które usiłuje pogodzić dualizm umysłu i ciała dominujący w filozoficznej debacie. W openingu dzieła autor prezentuje swoje rozmyślenia nad historycznymi koncepcjami w psychologii oraz kluczowe tematy, które będą rozwijane dalej w tekście. Romanes omawia wcześniejsze wkłady Thomasa Hobbesa w rozumienie psychologii, szczególnie dotyczące związku pomiędzy ruchem a percepcją, a także dokładniej opisuje mechanizmy układu nerwowego i ich związek z umysłem i świadomością. Prezentuje również argument, że wiedza jest w istocie powiązana z ruchem, co stanowi podstawę dla dalszych rozważań o monizmie. To otwiera drogę do dogłębnego badania wzajemnego oddziaływania umysłu i materii, a także stawia pod znak zapytania materializm poprzez dogłębne zrozumienie natury świadomości.