«آواز کودک در خوانندگی» اثر فرانسیس ای. هاوارد، کتابی راهنما دربارهٔ آموزش آواز است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر بر جنبههای فیزیولوژیک آواز کودکان تمرکز دارد و بینشها و روشهای آموزشی ویژهای برای مدارس و گروههای کر پسران ارائه میدهد. هاوارد میکوشد مبنایی علمی برای فن درست آوازخوانی در کودکان ایجاد کند و بر آوازخوانی ملایم و استفادهٔ مناسب از صدای سر تأکید دارد. آغاز اثر شامل پیشگفتاری است که بر این تصور رایج اما نادرست تأکید میکند که صدای کودکان ذاتاً خشن و زبر است. هاوارد با این دیدگاه مخالفت میکند و معتقد است اگر با صدای کودکان بهدرستی رفتار شود، میتوان آنان را چنان آموزش داد که نغمههایی ملایم و زیبا تولید کنند. او تفاوتهای فیزیولوژیک میان صدای کودک و بزرگسال را بررسی میکند و زمینه را برای فصلهای بعدی فراهم میسازد؛ فصلهایی که به سازوکار آوازخوانی میپردازند و راهنماییهای عملی برای آموزگاران ارائه میکنند. در مجموع، بخش آغازین مقدمهای نیرومند بر اهمیت آموزش درست آواز در دوران کودکی است و تخصص و هدفهای نویسنده را از نگارش این اثر روشن میسازد.