‘Der Roman eines geborenen Verbrechers’ van Antonino M. is een semi-autobiografisch roman dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek beschrijft het leven van de hoofdpersonage, Antonino M., een man die wordt geplaagd door een verleden vol gewelddadige delicten en gevangenisstraffen. Dit leidt tot reflecties over zijn identiteit en psychologische toestand. De auteur verkent via een vertelling die persoonlijke ervaringen met psychologische inzichten verweeft, de motieven en omstandigheden die het leven van deze man hebben gevormd. In het begin van het boek wordt Antonino M. voorgesteld als een veroordeelde crimineel die momenteel een straf uitzit in een Italiaans gevangenis. De vertelling legt de toon voor de verkenning van zijn verleden: zijn turbulente jeugd, zijn val in het wereldje van de criminaliteit en zijn contacten met bekende criminelen binnen het gevangenisssysteem. Het boek behandelt thema’s als lot, maatschappelijk milieu en de psychologische strijd die zijn identiteit bepalen – zowel als individu als product van zijn omgeving. De aandacht wordt ook gericht op zijn mislukte pogingen om controle over zijn gewelddadige neigingen te krijgen en uiteindelijk zijn eigen lot te bepalen.