„Romanurodzony złodziej” autorstwa Antonino M. jest powieść semiautobiograficzna napisana na końcu XIX wieku. Książka opisuje życie głównego bohatera – Antonino M., człowieka, który całe swoje życie był powiązany z przestępczością i uwięzieniami, co skutkowało refleksjami nad jego tożsamością i psychologicznym stanem. Autor, łącząc osobiste doświadczenia z psychologicznymi analizami, dogłębia motywacje i okoliczności, które kształtują życie pełne przestępczości. W prologu Antonino M. przedstawiany jest jako skazany złodziej odbywający karę w włoskim więzieniu. Opowieść wprowadza czytelnika w świat jego przeszłości – burzliwego dzieciństwa, spadku na drogę zła i interakcji z wyjątkowymi postaciami ze świata kryminalistyki w więzieniu. Książka dotyka tematów losu, społecznego kontekstu oraz psychologicznych walk, które definiują tożsamość Antonino M., zarówno jako osoby, jak i produktu jej otoczenia. Skupia się na jego nieudanych próbach kontrolowania swoich agresywnych tendencji oraz na dążeniu do samostanowego kierowania swoim losem.