«سرزمین جدید» اثر آلما ارلیش لوینگر، مجموعهای از داستانهای تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این مجموعه روایتگر داستانهای افراد یهودیای است که در بنیانگذاری و توسعهٔ آمریکا نقشهای مهمی ایفا کردند و حس هویت فرهنگی و افتخار تاریخی را در آنان پرورش دادند. از خلال این روایتها، خوانندگان با شخصیتهای گوناگونی آشنا میشوند، از جمله یهودیانی که با کلمبوس به دریا رفتند و کسانی که در نیو آمستردام ساکن شدند؛ همهٔ آنان بهصورت چهرههایی مقاوم به تصویر کشیده میشوند که در سرزمین جدید خود برای کسب پذیرش و یافتن جایگاه میکوشند. در آغاز این مجموعه، روایت ما را با حضور یهودیان بر عرشهٔ «سانتا ماریا»ی کلمبوس آشنا میکند. داستان حول شخصیتهایی چون آلونسو، راهنمای کشتی؛ برنال، پزشک کشتی؛ و لوئیس دِ تورس، مترجم، میچرخد که گفتوگویی تأثیرگذار دربارهٔ مبارزهٔ خود برای امنیت و پذیرش، بهعنوان یهودیانی که از آزار و اذیت در اسپانیا میگریزند، دارند. هنگامی که آنان با اضطراب در انتظار رسیدن به خشکی هستند، گفتوگو اشتیاق عمیقشان را برای مکانی آشکار میکند که بتوانند در آن آزادانه ایمان خود را بهجا آورند و پناه بگیرند. کشف خشکی احساسات متناقضی برمیانگیزد، زیرا درمییابند که این کشف شاید نویدبخش آغاز تازهای باشد، اما در عین حال ترس از ناشناختهٔ پیشِ رو را نیز در خود دارد. این امر زمینه را برای داستانهای بعدی فراهم میکند؛ داستانهایی که به بررسی نقش و سهم مهاجران یهودی در سراسر تاریخ آمریکا میپردازند.