«La liturgio de l' foiro (Elementoj por ekzegezo)» اثر خورخه کاماچو، یک اثر پژوهشی است که در اواخر قرن بیستم نوشته شده است. این متن به موضوعات مرتبط با جنبش اسپرانتو میپردازد و بهویژه هویت و کشمکشهای ایدئولوژیک درون این جامعه را بررسی میکند. نویسنده میکوشد خاستگاه و پیامدهای مانیفستی از دههٔ ۱۹۸۰ را تحلیل کند و استدلالی بنیادی دربارهٔ تحول هویت اسپرانتو و خردهفرهنگهای آن ارائه دهد. آغاز این اثر مروری بر «مانیفست راوما» ارائه میکند که در جریان کنگرهای در فنلاند تدوین شد و بحثهایی را دربارهٔ ماهیت و جهت جنبش اسپرانتو برانگیخت. متن، بحران هویتیِ ادراکشده در میان اسپرانتیستها را ترسیم میکند و تناقض میان آرمانهای مطرحشده ــ مانند حمایت از اسپرانتو بهعنوان زبان دوم ــ و لذت بردن از زبان و کاربرد عملی آن در زندگی روزمره را برجسته میسازد. بدینترتیب زمینه برای نقدی گستردهتر از اهداف جنبش و جناحهای گوناگونی که پدید آمدهاند فراهم میشود؛ نقدی که بهویژه بر اصطلاح «راومیسم» تمرکز دارد، اصطلاحی که یکی از شاخههای ایدئولوژیک برخاسته از مانیفست را نمایندگی میکند. کاماچو به بررسی انتقادی این ایدئولوژیها میپردازد و بر آن است که مسیر کنونی و گفتمان اسپرانتیسم نیازمند بازنگری و احتمالاً اصلاح است.