„Historia ludu angielskiego, tom V” autorstwa Johna Richarda Greena to dzieło historyczne napisane w końcu XIX wieku. Ten tom skupia się na kluczowym okresie historii Anglii – latach 1603–1660 pod władzą puritanów – i pokazuje zmiany społeczne, polityczne i kulturowe, które w tym czasie nastąpiły. W tekście wielki nacisk kładzie się na intelektualne przebudzenie, towarzyszące rozwojowi Anglii jako protestanckiej potęgi, a także na tematy związane z literaturą, polityką i religią. Wstępna część tego dzieła zapoznaje czytelnika z literackim i kulturowym krajobrazem Anglii w końcu XVI i na początku XVII wieku, opisując, jak porażka hiszpańskiej floty doprowadziła do rozwoju narodowego samoidentyfikacji i intelektualnych postępów. Tekst rozmawia o wolnym, ale istotnym rozwoju angielskiej literatury, przywołując postaci takie jak Spenser i Shakespeare oraz kontrastując ich twórczość z bardziej tradycyjnymi formami pisania historycznego stosowanymi w wcześniejszych okresach. Zwraca się uwagę na to, że wraz z przekształceniem Anglii w protestanckie państwo sztuki zaczęły rozwijać się dynamicznie, co otworzyło drogę dla ery puritanów, która miała badać zarówno moralne, jak i kulturowe konsekwencje tych zmian.