„Ścieżka prawa” Olivera Wendella Holmesa Jr. to esej prawniczy napisany pod koniec XIX wieku, a dokładniej w późnych latach XIX stulecia. Ta praca akademicka zgłębia naturę i cel prawa jako prognostycznego systemu regulacji społecznej, podkreślając różnicę między zobowiązaniami prawnymi a zasadami moralnymi. Holmes stara się ukazać prawo nie jako sztywny zbiór kodeksów moralnych, lecz jako zbiór przepowiedni dotyczących konsekwencji, jakie mogą spotkać jednostki za ich działania. W eseju tym Holmes stwierdza, że prawo zasadniczo polega na przewidywaniu, jak sądy zareagują na określone działania, ujmując obowiązki prawne jako przewidywania reakcji społecznych, a nie nakazy moralne. Krytycznie analizuje tendencję do utożsamiania reguł prawnych z wartościami moralnymi, argumentując, że takie pomieszanie często prowadzi do błędnych interpretacji w rozumowaniu prawnym. Rozkładając na czynniki pojęcia takie jak umowy, czyny niedozwolone i zobowiązania prawne, pokazuje, jak język prawa może wprowadzać praktyków w błąd, jeśli interpretuje się go wyłącznie przez pryzmat moralności. Ostatecznie Holmes opowiada się za jasnym, analitycznym podejściem do nauki prawa, które przedkłada praktyczne implikacje prawa nad jego historyczne czy etyczne podstawy, podkreślając swoją wiarę w prawo jako dynamiczny system odzwierciedlający potrzeby i realia społeczeństwa.