“老子” Laozi tomonidan yozilgan bo‘lib, miloddan avvalgi VI asr oxiri — V asr boshlariga oid falsafiy matndir. Daoizm (Taoizm)ning ushbu asosiy asari tabiiylik, soddalik, shuningdek hayotdagi uyg‘unlik va muvozanat tamoyillarini o‘rganadi. U ham ma’naviy yo‘l-yo‘riq, ham mavjudlik tabiatiga doir mulohaza vazifasini bajaradi. Matn 81 bobdan iborat bo‘lib, koinotning fundamental tabiati va uyg‘un hayot uchun inson amal qilishi lozim bo‘lgan yo‘lni ifodalovchi Dao (Tao) tushunchasini chuqur tahlil qiladi. Laozi “wu wei”, ya’ni zo‘riqishsiz harakat g‘oyasini ta’kidlab, koinotning tabiiy oqimiga mos keladigan hayot tarzini yoqlaydi. Asar shuhratparastlik va raqobat kabi an’anaviy qadriyatlarni tanqid qilib, buning o‘rniga kamtarlik, rahm-shafqat va soddalik kabi fazilatlarni targ‘ib etadi. She’riy tashbehlar va paradokslar orqali Laozi o‘quvchilarni tafakkurga murojaat qilib donishmandlik izlashga hamda atrof-muhitini chuqur anglashni rivojlantirishga undaydi; oxir-oqibat haqiqiy kuch yon berish va kurashmaslikdan kelib chiqishini ochib beradi.