‘Laozi’ is een filosofisch werk dat werd geschreven aan het eind van de 6e en in de eerste jaren van de 5e eeuw voor Christus. Dit fundamentele werk over daoïsme verkent thema’s als natuurlijkheid, eenvoudigheid en de principes van harmonie en evenwicht in het leven. Het fungeert zowel als spiritueel leidraad als als reflectie op de aard van het bestaan. Het tekstboek bestaat uit 81 hoofdstukken die dieper ingaan op het concept van ‘de Dao’, dat de fundamentele aard van het universum vertolkt en de weg wijst naar een harmonieus leven. Laozi legt nadruk op het principe van ‘wu wei’, oftewel handelen zonder inspanning, en bevordert een levensstijl die zich aansluit aan de natuurlijke gang van het universum. Het werk kritiseert conventionele waarden als ambitie en concurrentie, en promoot in plaats daarvan eigenschappen als nederigheid, compassie en eenvoudigheid. Met poëtische metaforen en paradoxen spoorde Laozi de lezer aan om wijsheid te zoeken door introspectie en een diepe begrijping van hun omgeving te ontwikkelen; uiteindelijk komt hij tot de conclusie dat ware kracht voortkomt uit overgave en onbedwingbaarheid.