„Historie dawnych czasów” autorstwa Qian Simy to dzieło historyczne napisane w pierwszych latach II wieku p.n.e. To monumentalne opracowanie opisuje historię Chin od najdawniejszych czasów aż po epokę dynastii Han, w której żył autor. Skupia się przede wszystkim na ważnych postaciach, wydarzeniach i dynastiach. Daje dogłębny ogląd legendarnych cesarzy takich jak Czarny Cesarz, Yao i Shun, ich cnostów oraz wartości społecznych panujących w tamtym okresie, co stanowi podstawę zrozumienia chińskiej historii i filozofii. W openingu „Historii dawnych czasów” przedstawiony jest legendarny Czarny Cesarz Huangdi – opisuje się jego boskie pochodzenie i pierwsze lata życia, a także społeczny chaos panujący w czasie jego panowania, charakteryzowany konfliktami terytorialnymi pomiędzy feudalnymi lordami oraz spadającym wpływem rodu Shennong. Opowieść podkreśla liderowskie zalety Huangdi, jego wojskowe osiągnięcia w pokonaniu przeciwników takich jak Chiyou oraz ustanowienie systemu rządzenia opartego na moralnych zasadach. Ponadto dotyka się również powstania kolejnych cesarzy, jak Yao i Shun, ilustrując ich cnosty i kluczowe momenty ich panowania. Wczesne części tekstu wzbudzają szacunek dla tych postaci historycznych, pokazując ich mądrość oraz wpływ, jaki miały na kształtowanie moralnego kursu ludzkości. Taka introdukcja przygotowuje grunt pod dogłębne poznanie wczesnej chińskiej cywilizacji i systemu rządzenia.