John Henry Newman’ın “Bir Üniversitenin Tanımı ve Açıklanması” adlı eseri, 19. yüzyılın ortalarında yazılmış bir felsefi incelemedir. Eser, üniversite eğitiminin ilkelerini ve amaçlarını ele alırken, özellikle Katolik eğitimi bağlamında bilginin bütünsel olarak anlaşılmasının önemine vurgu yapar. Newman’ın temel argümanı, bir üniversitenin yalnızca bilgi aktarmayı değil, aynı zamanda öğrenciler arasında entelektüel ve ahlaki erdemlerin geliştirilmesini de hedeflemesi gerektiğidir. Eserin başlangıcında, tarihsel olarak Katoliklerin kapsamlı ve nitelikli bir resmi eğitime erişimden mahrum bırakıldığı bir toplumda üniversite eğitiminin gerekliliği üzerine düşüncelerini aktarır. Üniversite ortamında teolojinin vazgeçilmez rolünü tartışan Newman, müfredattan teolojinin çıkarılmasının bu kurumun evrensel bilgi merkezi olarak amacını ve bütünlüğünü zayıflatacağını savunur. Hem entelektüel açıdan titiz hem de dini gerçeklerle derinden bağlantılı bir üniversitenin kurulmasını haklı çıkarmak için Katolik Kilisesi’nin öğretilerine başvurur ve gerçek bir üniversite eğitiminin ilahi bilgiler de dahil olmak üzere tüm bilgi alanlarını kapsaması gerektiğini belirtir.