„Paulina Buxareu” autorstwa Josepa Marii de Sagarry to powieść napisana na początku XX wieku. Akcja rozgrywa się w malowniczym górskim village nieopodal Barcelony, a narracja skupia się na rodzinie Buxareu, szczególnie na Paulinie, czija historia łączy tematy miłości, społecznych oczekiwań i osobistych ambicji. Powieść pokazuje bogatą dynamikę postaci, opisując interakcje w ramach tej rodziny oraz stosunki z otaczającym ich środowiskiem. W prologu czytelnik poznaje powiązanie narratora z rodziną Buxareu – konkretnie z Victorem Buxareuem, jego żoną Marią de la Mercè i ich czteroma dziećmi. Na początku narrator opisuje spokojną atmosferę górskiej wioski oraz swoje pierwsze spotkania z tą rodziną podczas letnich wakacji. Victor przedstawiony jest jako przyjazna i uroczysta postać, która szybko staje się ośrodkiem zainteresowania; natomiast uważaność skupia się także na piękności i matczyńskiej troskliwości Marii. W miarę budowania więzi z rodziną narrator obserwuje dynamikę stosunków pomiędzy Victorem, jego żoną i siostrą Lluïsetą, zdradzając przy tym głębsze konflikty, które rozwiną się w ich życiu. Ten fragment powieści przygotowuje grunt do dalszych rozważań o romansach, społecznym nacisku i młodzieżowych ambicjach.