Zbiór opowiadań „Ludzkie dokumenty” Federico De Roberta wydany został w 1888 roku. Celem tego dzieła jest dokumentowanie dziwnych aspektów psychologii człowieka, zgodnie z metodami szkoły Paula Bourgeta. W tych trzynastu opowiadaniach badane są ukryte rzeczywistości, znajdujące się pod powierzchnią zewnętrznych wyglądów i emocji. Krytycy zwracają jednak uwagę na ich romantyczny charakter, wyrazisty dzięki starannie przygotowanej prozie oraz intensywnym elementom dramatycznym. Ten zbiór pokazuje rozwijającą się dojrzałość De Roberta jako opowiadacza, a także jego nieustanną fascynację badaniami psychologicznymi oraz narracją bazowaną na konkretnych tezach.
Strona Wikipedii o tej książce: it.wikipedia.org/wiki/Documenti_umani