Federico De Roberto’nun “Documenti Umani” adlı eseri, 1888 yılında yayımlanan bir kısa öykü koleksiyonudur. Bu eser, Paul Bourget’in metodolojisini takip ederek insanların tuhaf psikolojisini belgelemeyi amaçlamaktadır. On üç öyküde, yüzeydeki görünüşlerin ve duyguların altında gizlenen gerçeklikler incelenmektedir; ancak eleştirmenler, bu öykülerin dikkatle kaleme alınmış metinleri ve yoğun dramatik unsurlarıyla romantik bir nitelik taşıdığını belirtmektedirler. Bu koleksiyon, De Roberto’nun bir anlatıcı olarak olgunlaşmasını yansıtırken, aynı zamanda onun psikolojik araştırmalara ve tez odaklı hikaye anlatımına olan sürekli ilgisini de ortaya koymaktadır.
Bu kitap hakkındaki Wikipedia sayfası: it.wikipedia.org/wiki/Documenti_umani