„Mentana i Boży palec” autorstwa Ernesto Pozzi to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. Praca ta dotyka kluczowych wydarzeń związanych z bitwą pod Mentaną, akcentując bohaterstwo oraz walki włoskich wolontariatów w ramach ruchu jednoczenia kraju przeciwko siłom papieskim i francuskim. Autor, który sam brał udział w tych wydarzeniach, ożywia pasjonatyczne starania postaci takich jak Garibaldi oraz ofiary osób walczących za wolność i jedność narodu. Wstęp do książki przedstawia kontekst kolejnych opowiadań, opisując burzliwą atmosferę polityczną w Italii na koniec lat 60. XIX wieku, z szczególnym naciskiem na rosnące napięcie pomiędzy ruchem jednoczenia Włoch a potężnym wpływem Stolicy Apostolskiej wspieranym przez Francję. Przedstawia również samego Ernesto Pozzi jako głównego bohatera i narratora, opisując jego życiowe dzieje oraz udział w kampaniach Garibaldiego. Tekst daje żywy obraz przedsięwzięć przygotowawczych do bitwy, pokazuje przygotowania wolontariatów oraz ich oczekiwania na konflikt, odnosząc się do ich entuzjazmu i oddania sprawie. Ten wstępny rozdział nie tylko opisuje wydarzenia historyczne, ale także podkreśla emocjonalne aspekty postępowań osób udzielających się w tych wydarzeniach, przygotowując czytelnika do fascynującego spojrzenia na temat odwagi i patriotyzmu.