کتاب «Il cristianesimo e la religione di domani» اثر رومولو موری رسالهای فلسفی است که بر گفتمان دینی استوار است و احتمالاً در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این متن به مسائل مبرم مربوط به آیندهٔ مسیحیت و تحول ایدئولوژیک اندیشهٔ دینی میپردازد، بهویژه در زمینهٔ هویت ایتالیاییِ در حال تحول. کتاب مطرح میکند که کاوش معنویت باید از جزمهای سنتی فراتر رود و رویکردی صادقانه و مستقل به ایمان را پیشنهاد میکند که هم به زمینهٔ تاریخی و هم به وجدان فردی احترام بگذارد. آغاز اثر با قرار دادن دو نگرش غالب نسبت به دین در ایتالیا در برابر یکدیگر، زمینه را برای استدلال موری فراهم میکند: یکی کاتولیسیسم را نهادی انعطافناپذیر میداند و دیگری به مادیگرایی و شکاکیت فرو میغلتد. موری این دیدگاهها را غیرصادقانه نقد میکند و بر نیاز به بیداری معنویِ نوینی تأکید میگذارد که میراث اندیشمندان انقلابی ایتالیا را در نظر بگیرد. او از درکی پویاتر از دین دفاع میکند و بر آن است که دین باید همگام با آگاهی انسان تحول یابد؛ و در نهایت پیشنهاد میکند که ایمان اصیل باید آزادی، خلاقیت و سفری جمعی به سوی کمال معنوی را دربرگیرد.