«کاخها و پارکهای سلطنتی فرانسه» اثر فرانسیس میلتون، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب تاریخ غنی و رویدادهای رمانتیک پیرامون پارکها و کاخهای سلطنتی فرانسه را بررسی میکند و از کتابهای راهنمای متعارفی که صرفاً بر تاریخ سیاسی تمرکز دارند فاصله میگیرد. پژوهش میلتون نوید آشکار کردن ویژگی منحصربهفرد اقامتگاههای سلطنتی فرانسه را میدهد و بر تعامل میان احساس و شکوه تأکید میکند؛ تعاملی که آنها را از نمونههای مشابهشان در دیگر کشورها متمایز میسازد. آغاز اثر زمینه را برای سفری ژرفاندیشانه در تاریخ فرانسه فراهم میکند؛ سفری که با معماری سلطنتی شگفتانگیز این کشور درهمتنیده است. میلتون با اشاره به حس نوستالژیِ زیارت یک راهب، تأمل میکند که رویدادهای مهم تاریخ فرانسه نهفقط در محیطهای باشکوه شهری، بلکه در املاک باشکوه روستایی و چشماندازهای درختپوش آنها نیز رخ دادهاند. او شیوههای متعارف بازگویی تاریخ را نقد میکند و از سبک رواییای دفاع میکند که زندگی پرتحرک و اغلب سرخوشانه جامعه درباری را به تصویر بکشد و شور و اشتیاق آن به فعالیتهای فضای باز، مانند شکار، را برجسته سازد. فصل مقدماتی لحنی پدید میآورد که خوانندگان را دعوت میکند اهمیت تاریخی و فرهنگی نهفته در کاخها و باغهای پیرامونشان را دریابند و زمینه را برای مسیرها و کاوشهای پیشِ رو فراهم میسازد.