„Męczennicy nauki, czyli życie Galilea, Tycho Brahe i Keplera” autorstwa sir Davida Brewstera to dzieło historyczne napisane na początku XIX wieku. Książka opisuje życie i wkład trzech kluczowych postaci w historii nauki: Galilea, Tycho Brahe i Johanna Keplera. Dokument zawiera szczegółowe informacje o ich trudnościach, osiągnięciach oraz naukowych wynalezieniach z okresu renesansu, a także analizuje wzajemodział nauki z panującymi w tamtym czasie społecznymi i religijnymi tendencjami. W pierwszej części książki szczególny nacisk kładzie się na życie Galilea – od jego edukacji począwszy, przez rozwijający się zainteresowanie matematyką i nauką, aż po konfrontacje z arystotelesowską filozofią oraz wynikające z nich rewolucyjne obserwacje dokonane za pomocą teleskopu. Brewster przedstawia Galilea jako osobę o ogromnym talencie, która pokonała liczne przeszkody, w tym opozycję akademicką i nadzór Kościoła, walcząc o upowszechnienie koncepcji Kopernika. Biograficzny opis nie tylko przygotowuje grunt pod monumentalne odkrycia Galilea, ale także zapowiada konflikty, które wybuchną w momencie, gdy będzie kwestionować długo ugruntowane przekonania, tworząc tym samym podstawę dla rozumienia historii męczennictwa naukowego.