„Niektórzy mężczyźni mojego czasu: literackie wrażenia“ autorstwa Marii Amalii Vaz de Carvalho to zbiór refleksji literackich, najprawdopodobniej napisany u schyłku XIX wieku. Praca odzwierca myśli i spostrzeżenia autorki dotyczące różnych postaci literackich swojego czasu, a jej osobiste doświadczenia są umieszczone w kontekście ich artystycznych osiągnięć. Pierwsze rozdziały wskazują na głęboką introspekcję nad literackim krajobrazem i osobowościami, które go kształtowały, a także dotyczą tematów przyjaźni, estetycznego odczuwania sztuki oraz osobistych emocji. Na początku dzieła autorka dedykuje swoją książkę znajomej, D. Marii Manoeli de Brito, chwaląc jej zalety i przyjaźń, która miała tak wielki wpływ na nią w trudnych chwilach. Tekst pokazuje refleksje autorki nad różnymi postaciami literackimi, np. poetą Gonçalvesem Crespo, a także delikatnie analizuje ich dzieła oraz emocje, które w niej wywołują przy czytaniu ich poezji. Taki charakter tekstu wskazuje na połączenie osobistych wspomnień z krytyką literacką, a także na ton pełny miłości i podziwu, przeplétający się z głębokim poczuciem nostalgii i emocjonalnej resonansji.