کتاب «ارمیا: سخنرانی بیرد در سال ۱۹۲۲» اثر جورج آدام اسمیت، پژوهشی علمی دربارهٔ ارمیا، پیامبر کتاب مقدس، است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر هم زندگی و هم آموزههای ارمیا را بررسی میکند و بر تجربههای شخصی، ژرفای روانشناختی و بیانهای شاعرانهٔ او تأکید دارد؛ هنگامی که او در دورهای پرآشوب برای اسرائیل با پیچیدگیهای رسالت پیامبرانهٔ خود دستوپنجه نرم میکرد. مقدمهٔ این مجلد چارچوبی روشن برای درک سخنرانیهای پس از آن فراهم میکند و با بررسی شخصیت ارمیا و اهمیت نوشتههایش آغاز میشود. اسمیت از دروننگری ارمیا، کشمکشهای او با ایمان و وظیفه، و تأثیر ژرفش بر معنویت یهودی با جزئیات سخن میگوید. متن تأمل میکند که چگونه پیشگوییهای ارمیا از بستر تاریخی زندگی او، بهویژه اسارت قریبالوقوع بابلی، شکل گرفتند و مبنایی برای بحث دربارهٔ مضامینی فراهم میآورد که در بیانهای ژرف و شاعرانهٔ او از اندوه، امید و رستگاری طنیناندازند.