„Ostatni rycerz” Paula Févala to powieść historyczna napisana w połowie XIX wieku. Fabuła rozgrywa się na tle osiemnastowiecznej Francji, za panowania Ludwika XV, i przedstawia postacie takie jak pan Joseph Dupleix i pan Nicolas, splatając ich losy ze społeczno-politycznymi intrygami epoki. Powieść prawdopodobnie koncentruje się na tematach rycerstwa, honoru i złożoności lojalności w obliczu nadciągających zagrożeń rewolucją i konfliktami zagranicznymi. Na początku historii przenosimy się do Paryża, gdzie na dworze królewskim panuje choroba, a napięcia polityczne narastają. Wprowadzenie przedstawia kluczowe postacie, takie jak pan Joseph — szanowany, lecz nękany przeciwnościami człowiek — oraz jego młody towarzysz, pan Nicolas, którzy pomagają rozwijać się wydarzeniom. Niezwykły, a zarazem tragiczny incydent ma miejsce, gdy pana Josepha odkrywa się obok martwego ciała w jego kwaterze, co sugeruje istnienie głębszych spisków i walki o władzę, które wciągną ich obu w niezwykłe przygody. W miarę rozwoju narracji zdaje się ona tworzyć scenerię pełną zdrady, odwagi i walki o odzyskanie utraconej chwały pośród społecznych wstrząsów i osobistych dylematów.