«از باتاویا تا آچه، در سراسر سوماترا» اثر فرناند آبراهام برنار، سفرنامهای است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این متن کاوشی دقیق در سوماترا ارائه میدهد و به چشماندازها، زمینههای تاریخی و عناصر اجتماعیفرهنگیِ مکانهای گوناگونی میپردازد که نویسنده در آنها با آنها روبهرو میشود. برنار از طریق توصیفهای غنی، خوانندگان را با زیبایی طبیعی و تاریخهای پیچیدهٔ این منطقه آشنا میکند و بر تضاد میان رویدادهای پرآشوب گذشته و زمان حالِ آرام تأکید میورزد. روایت با آمادهشدن نویسنده برای سفری از باتاویا آغاز میشود؛ او تجربههایش در شهر و پیرامون آن را به یاد میآورد. وی دربارهٔ برداشتهایش از چشمانداز، آرامش رودخانهها و کانالها، و صحنههای فرهنگیِ زندهای تأمل میکند که در پسزمینهٔ تاریخ استعماری به تصویر کشیده شدهاند. هنگامی که این محیط چندوجهی را میکاود، به مبارزات گذشته و تراژدیهایی که این سرزمین را شکل دادهاند اشاره میکند و قدردانی عمیق خود را از زندگی متنوعی نشان میدهد که با وجود زخمهای تاریخیاش همچنان به شکوفایی ادامه میدهد. لحن تأملبرانگیز نویسنده هم اهمیت شخصی و هم اهمیت گستردهتر تاریخی سفرهایش را تثبیت میکند و حالوهوایی اندیشناک میآفریند که خوانندگان را دعوت میکند در مسیر سفر او در سوماترا همراهش شوند.