«رسالههایی درباره دوستی و پیری» نوشته مارکوس تولیوس سیسرو، یک گفتوگوی فلسفی است که در سال ۴۴ قبل از میلاد نوشته شده است. داستان این اثر پس از مرگ اسکیپیو آفریقنوس در سال ۱۲۹ قبل از میلاد رخ میدهد و از طریق گفتوگوی لائلیوس با دو دامادش، به بررسی ماهیت دوستی واقعی میپردازد. لائلیوس به بررسی این موضوع میپردازد که چه چیزی دوستی صادقانه را تشکیل میدهد و استدلال میکند که چنین دوستی تنها میتواند بین افراد فضیلتمند وجود داشته باشد. سیسرو از طریق این گفتوگو، تأملاتی بیزمانی درباره وفاداری، عزت و پیوندهایی که مردم خوب را در طول قرون به هم متصل میکنند، ارائه میدهد.
عنوان یکنواخت کتاب: «کاتو بزرگ در سالهای پیری». صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Laelius_de_Amicitia