„Chingis-chan” autorstwa Jacoba Abbotta to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. Książka dokładnie opisuje życie i dzieła Chingis-chana, uznawanego za jednego z najbardziej słynnych zdobywców w historii, a także zajmuje się badaniem kulturowych i społecznych struktur Cesarstwa Mongolskiego. Przez pryzmę opowieści o Chingis-chanie czytelnicy mogą spotkać tematy dotyczące władzy, liderstwa oraz dynamiki wczesnych koczowniczych cywilizacji. Książka zaczyna się od analizy życia pasterskiego w Azji, podkreślając cztery sposoby utrzymania się, które miały wpływ na rozwoj pierwszych ludzkich społeczności: polowanie, hodowlę, zbieractwo i rolnictwo. To umożliwia zrozumienie specyfiki koczowniczych plemion Azji Centralnej, ich zależności od rzeźby zwierząt oraz rozwoju patriarchalnych form rządzenia. Abbott przedstawia Chingis-chana jako kluczową postać wśród tych plemion – człowieka, który, pochodząc z skromnych warstw społecznych, stał się potężnym wodzem, a jego dziedzictwo zmieniło bieg historii. Pierwsze rozdziały przygotowują czytelnika do zrozumienia złożonych wzajemnych relacji między kulturą, środowiskiem i wojnami, które charakteryzowały Cesarstwo Mongolskie pod władzą Chingis-chana.